broc'h
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Deveret eus ar ger krennvrezhonek broch (er C'hatolikon).
- Da geñveriañ gant ar gerioù broch (en kembraeg), brogh (en kerneveureg), broc (en iwerzhoneg) ha broccos (en galianeg).
Anv-kadarn 1
broc'h /ˈbrɔx/ gourel, liester broc'hed
- (Loenoniezh) : Bronneg postek, debrer kig, (Mustelidae), dezhañ ur moj hir gwenn ha du, reun louet o c'holoiñ e gorf, pavioù skilfek kreñv da doullañ garidennoù.
- Kousket evel ur broc'h. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 67.)
- (Loenoniezh) Anv all an draeneg (pesk), e Plistin. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 67.)
Gerioù heñvelster
- louz (1)
Gerioù kevrennek
Deveradoù
Troidigezhioù
|
|
Anv-kadarn 2
broc'h /ˈbrɔx/ gourel (liester broc'hoù)
- Tabut, dizemglev etre daou zen.
- Broc'h zo savet etreze.
- Un tamm broc'h. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 67.)
Gerioù heñvelster
Gerioù enepster
Deveradoù
Troidigezhioù
Gwelet ivez
- Ar pennad « broc'h » e-barzh Wikipedia
