bec'h

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
(Adkaset eus bec’h)
Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Open book 01.svg Anv-kadarn

bec'h /ˈbex/ gourel (liester : bec'hioù)

  1. Pouez, samm.
    1. Bezañ bec'h un den en udb
    Ar c’holoennad wenan a oa bec’h un den enni, TBP 2/38
  2. Diaezamant, poan abalamour d'ar bec'h
  3. Diaezamant a lak un den da vezañ en ur gwall bleg.
  4. Dizemglev a lak an traoù diaes etre tud.
    1. sevel bec'h etre tud
  5. bezañ bec'h war un den
    Sede bec'h en taol-mañ war gorf Yann adarre ! — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 63.)
  6. bec'h un den pe ul loen a udb
    • ...komer a ra bec'h e vul a win ardant hag a gasis hag ec'h a arre en hent, KAB 3/15
  7. kaout bec'h oc'h ober un dra bennak: kaout poan, diaezamant, oc'h ober un dra
  8. lakaat bec'h : poaniañ, strivañ
  9. reiñ bec'h
  10. bec'h dezhi
  11. a-vec'h : a-boan
  12. bec'hiad : pouez, sammad, kargad

Troioù-lavar

Troidigezhioù

(1)

(2)

(3)

(4)


Open book 01.svg Furm verb

bec'h /bɛx/

  1. Furm eus ar verb « bezañ », gwelout « befec'h ».
    • ... me garfe e vec'h-hu dougerez a-vremañ... — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 154.)