aval
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Diwar ar c'hrennvrezhoneg abal, da geñveriañ gant ar c'hembraeg afal hag ar c'herneveureg aval, an heniwerzhoneg aball en deus roet uball hag úll da c'houde, ar skoseg ubhal. Dont a rafe neuze diwar ur ger keltiek *aballo- a vefe deveret diwarnañ an anv divoutin galianek Aballō a zo deuet da vezañ Avallon « Avalenneg ». Amprestet digant al latin [māllum] Abellānum dre ma oa brudet avalennegi kêr Abella e Campania (Avellino hiziv an deiz).[1]
Anv-kadarn
aval gourel /ˈɑː.val/ , liester avaloù /a.ˈvɑː.lu/
- Un aval zo ur frouezhenn.
Deveradoù
Gerioù kevrennek
Troidigezhioù
|
|
Daveoù
Roll an daveoù :
- [1] : LEBM, Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne
- [2] : OGAD, Oberenn glok Anjela Duval, Sistr dous, 1970
- [3] : OGAD, Oberenn glok Anjela Duval, Te, an hini gozh