afal

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Taolenn 1 Kembraeg 1.1 Etimologiezh 1.2 Distagañ 1.3 Anv-kadarn 1.3.1 Deveradoù 1.4 Daveoù

Kembraeg

Etimologiezh

Da geñveriañ gant ar brezhoneg aval, hag an iwerzhoneg aball, uball, úll... Dont a rafe neuze diwar ur ger keltiek *aballo- a vefe deveret diwarnañ an anv divoutin galianek Aballō a zo deuet da vezañ Avallon « Avalenneg ». Amprestet digant al latin [māllum] Abellānum dre ma oa brudet avalennegi kêr Abella e Campania (Avellino hiziv an deiz).^[1]

Distagañ

N'eo ket bet skrivet penaos distagañ. Sellit ouzh ar skoazell evit gouzout muioc'h.
Gouzout a ouzoc'h : leugnit eta ! Pouezit amañ « kemmañ ».

Anv-kadarn

afal gourel /?/, liester afalau

1. Aval.

   Coeden afalau « gwezenn avaloù, avalenn ».

   Afalau surion « grigoñs ».

Deveradoù

• afaleua
• afallen
• afal freuant

Daveoù

Roll an daveoù :

• ^[1] : LEBM, Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne