arat
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
| Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ». |
Kouer oc'h arat
Etimologiezh
- → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
Verb
arat /ˈɑːrat/ verb kreñv eeun (displegadur)
- Treiñ douar gant un arar
- Unan a vo o kas ar hezeg hag unan a vo o helad : o daou e vint oh arad. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 23.)
- Gwechall e veze lezet a-blasoù kreizennoù gwenn e-lec'h ne veze ket aret. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 204.)
- N'eus ket bravoc'h egeti e neblec'h, gant he zachennoù fresk-aret, ... — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, 1955, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 14.)
- « Ne gomprenan ket. Mont dindan an amzer c'hast-se da arat hag e Park Konan ouzhpenn ! » — (Youenn Kervalan, Dremmoù Arrasate, Embannadurioù Al Lanv, 2009, p. 43.)
Gerioù heñvelster
Deveradoù
Gerioù kevrennek
Krennlavaroù
- A-raok arat e ranker freuzañ
- Arit a-dreuz, arit a-hed
Temzit ervat hag ho po ed — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 23.) - Tremenet gouel Sant Andrev
Arit don ha hadit tev