Yann
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Diwar al latin Johannes, diwar an Testamant Nevez henc'hresianek Ἰωάννης (Iōánnēs), diwar an hebraeg יוֹחָנָן (Yohanân) « hegarat eo Doue ».
Kentanv
Yann /ˈjãnː/ gourel
- Kentanv paotr.
- "Yann eo e anv"
- "Hennezh, ar Yann-se, a rank mont kuit ac'han, c'hwitell hag all!" KBSA 186
- Personeladur un hinienn geitat en ur gevredigezh bennak.
- "Yann vrezhoneger" A belec'h?
- "Petra a soñjo Yann vreton eus kement-se!" A belec'h?
- Yann e gof: paotr e gof
- Hemañ eo Yann e gof! Lavaret eus ur bugel pe un den bras a blij dezhañ debriñ.
Troioù-lavar
- Pell emañ Yann diouzh e gazeg : troienn skeudennek a implijer evit merkañ emañ pell an den eus ar pal zo bet lakaet dezhañ pe eo en em roet dezhañ e-unan.
Krennlavar
- C’hoant-dimeziñ ha bevañ pell O deus pep Yann ha pep Katell.
Deveradoù
Troidigezhioù
Gwelet ivez
- Ar pennad Yann e-barzh Wikipedia
