trotal
Neuz
Brezhoneg
- Savet diwar an anv-kadarn trot hag al lostger -al.
- Meneget er C'hatholicon evel trotal (1499)[1][2].
Verb
| Kemmadur | Furm |
| hep | trotal |
| dre vlotaat | drotal |
| amreizh | digemm |
trotal /ˈtrɔ.tːal/ verb gwan (anv-gwan-verb : trotet) (displegadur)
Stummoù rannyezhel
Deveradoù
Gerioù kar dre o ster
- ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499
- ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Le Chasse-Marée, Douarnenez, 2003, pajenn 748b