Mont d’an endalc’had

sujañ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ».

Gerdarzh

Diwar suj hag -añ

Verb

sujañ /ˈsyːʒã/ verb kreñv eeun (displegadur)

  1. (kozh) Sterniañ dindan ar yev.
  2. Lakaat da blegañ, da sentiñ.
    • Mab gast ! Bastard fall a zo ac’hanout ! amprevan ! ne vefer ket evit da sujañ ?… ne vefer ket evit dont a-benn eus ar c’hanfard-mañ ? — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 97.)
  3. (Yezhadur)[1] Lakaat ar sujidigezh goulennet gant an ereadur etre ar gerioù.

sujañ (da) verb kreñv dieeun

  1. Plegañ, sentiñ

Deveradoù

Troidigezhioù

 Sterniañ dindan ar yev
 Lakaat da blegañ, da sentiñ
 Lakaat ar sujidigezh goulennet gant an ereadur etre ar gerioù
 Plegañ, sentiñ

Daveoù

  • [1] : Geriadur brezhoneg/alamaneg deutsch/bretonisch, Gérard Cornillet (2000), dindan ar pennger kongruieren.