spont

Brezhoneg

Eus ar verb latin expaentare, expaventare.

spont /ˈspɔ̃nt/ gourel

dihuniñ dre spont, en ur spont
- En noz-mañ e oan dihunet en ur spont, — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 488.)
krenañ, semplañ, strafuilhañ, gant ar spont :
- ... koñchennou sebezus hag a lakae va c’halon a vugel da strafuilha gant ar spont, ... — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 5.)}
kemer spont
kregiñ ar spont en ul lec'h.
lakaat ar spont en ul lec'h, en un den.
reiñ spont da un den.
Bezañ liv ar spont war unan bennak.