sin

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

sin /ˈsĩːn/

  1. bezañ sin vat, sin fall
  2. ober sin da ub.
  3. ober sin da ober udb.
    • Zakarias a ioa ato mut ; mes ober a reas sin da zigass dezhan eun tamm sclent, hag e skrivas [...] — (Histor an testamant coz hag an testamant nevez, troet gant Goulven Morvan, 1886, p. 148.)
  4. ober sin da ub. da ober udb.
  5. ober sin da ub. ober udb.
    • Hogen Césaire o sevel a reas sin dezhan rei peoc'h hag a c'houlennas diganthan : [...] — (A., Madou ar re all, Feiz ha Breiz niv. 78, 1878, p. 215a.)
    • Labourerien ar gar hag ann dud a ioa o c'hedal ann train a redaz da ober sin d'ar bleiner delc'her he varc'h du a zav. — (Eun darvoud war ann hent-houarn, Le Courrier du Finistère niv. 2122, 1920, p. 1d.)
    • Goude beza lavaret kenavo d'an tad koz, lezet peder oranjes evithan ha great sin da Yvonna dont d'he ambrouk, Bela a ieas kuit. — (Iaouankiz eur Plac'h, Le Courrier du Finistère niv. 2148, 1921, p. 3g.)

Krennlavaroù


Saozneg

sin /ˈsin/

  1. pec'hed


Spagnoleg

sin /ˈsin/