Mont d’an endalc’had

moal

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Un den moal.

Etimologiezh

(1499) moal er C'hatolikon.[1] Kar d'ar gerioù mol e kerneveureg, moel e kembraeg, mail « mac'hagnet » en henvrezhoneg, ha maol en iwerzhoneg hag e skoseg, memes ster : eus ar ger keltiek *mae-lo- hep kevatal asur all.[2]

Anv-gwan

Derez Furm
Derez-plaen moal
Derez-uheloc'h moaloc'h
Derez-uhelañ moalañ
Derez-estlammiñ moalat

moal /ˈmwɑːl/

  1. N'en deus blevenn ebet pe nebeut-kenañ war e benn
    • − Morad 'zo hiziv, a lavare un denig moal ha kromm e-tal an nor. — (Ronan Huon, AR GWENNILI-MOR, Al Liamm niv. 77, Du-Kerzu 1959, p. 407.)
  2. (diwar-benn tachennoù douar) Hep strujenn ebet warni pe neubeut-tre.
    • A-dreñv hor c'hein, moger uhel ar menezioù gant o diribinoù glas hag o fikernioù moal-krin, heñvel ouzh dent un heskenn. — (Youenn Drezen, Skol louarn Veig Trebern, eil lodenn, Al Liamm, 1973, p. 28-29.)

Gerioù heñvelster

Deveradoù

Gerioù kevrennek

Troidigezhioù

Anv-kadarn

moal /ˈmwɑːl/

  1. Den n'en deus blevenn ebet pe nebeut-kenañ war e benn

Daveoù

Roll an daveoù :