kil

Brezhoneg

Furm verb

Kemmadur	Furm
hep	kil
dre vlotaat	gil
dre c'hwezhañ	c'hil
dre galetaat	digemm
amreizh	digemm

kil /ˈkiːl/

1. Furm ar verb kilañ pe kiliñ en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.
   • Kil 'ta!
2. Furm ar verb kilañ pe kiliñ e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
   • E toull an nor e kil un tamm evit lezel da dremen ur paotrig hag ur vaouez deut war an oad. — (Vefa de Bellaing, Ar peskig ruz, Al Liamm niv. 178, Gwengolo-Here 1976, p. 317.)

Troidigezhioù

1. galleg : 1) (elle)/(il) recule ^(fr) ; 2) recule ^(fr)  !

Anv-kadarn

kil /ˈkiːl/

1. kilpenn
   • Amañ em eus poan e chouk ma c’hil, — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 257.)

Deveradoù

• war-gil
• penn-kil-ha-troad