int
Mont d’ar merdeerezh
Mont d’ar c’hlask
![]() |
Brezhoneg
Furm verb
int /ˈĩɲ(t)/
- stumm eus ar verb bezañ; trede gour lies an amzer-vremañ
- Bras int. N'int ket bihan.
- Teir blac'h int. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 176.). Gwelout emaint.
- gant bet : bet int
- Bet int oc'h ober o reuz dre Blouzane ... — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 23.)
Troidigezhioù
Raganv-gour
int /ˈĩnt/
- Raganv rener an trede gour lies.
- Me n'ouzon ket, int a oar
- [...], hag int da zont d' e gavout ha da vale dirazañ, evel eur vandenn gwayed ! (gwazi). — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 185.)
- int eo
- war-lerc'h ar verb displeget
- Petra o dije int graet?
- e penn-kentañ ur frazenn en anaforenn
- Int a fell dezho bezañ selaouet
- Int a blij dezho gwelout anezhi
- renadenn eeun
- « Lez-int, » eme ar roue. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 169.)
- gwelout i, int-i
- setu int, hag int