harzhal

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus ar ger krennvrezhonek harzaff[1] gant ur c'hwezhadur faos evit evit arton en henvrezhoneg hag arthal e kembraeg, dezho ar memes ster ; ar ster koshoc'h o vezañ moarvat « soroc'hal e-giz un arzh », da geñveriañ gant ar gerioù arth e kembraeg hag en heniwerzhoneg, « arzh », ऋक्ष (ṛkṣa) e sañskriteg, ἄρκτος (árktos) en henc'hresianeg, ursus e latin[2].

Open book 01.svg Verb

harzhal /ˈhar.zal/ verb gwan (displegadur)

  1. Reiñ e vouezh da glevet pa gomzer eus ar c'hi.
    • Harzhal a oar al louarn ken heñvel ouzh ar c'hi ma kred ar c'hi e-unan e vez ur c'hi all oc'h harzhal. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 111.)
    • Petra a ya gant an hent Hep daoulagad na dent Hag a lavar stagañ ar c'hôg hag ar yar Ha lezel ar c'hi da harzhal ? — Ar vuzhugenn. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 334.)

Deveradoù

Krennlavarioù

Troidigezhioù

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :