gontfet
Brezhoneg
Etimologiezh
- Eus kontfet gant ur c'hemmadur dre vlotaat (k > g).
Furm verb
| Kemmadur | Furm |
| hep | kontfet |
| dre vlotaat | gontfet |
| dre c'hwezhañ | c'hontfet |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | digemm |
gontfet /ˈɡɔ̃ntfet/
- Furm kemmet ar verb kontañ en eil gour lies an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ (e brezhoneg Treger).
- War-lerc'h ar rannig-verb a, da skouer :
- — Ha c'hwi, paotr e loened, petra a gontfet dimp. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/5, Al Liamm, 1994, p. 88.)