gloazadenn

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar gloaz, pennrann ar verb gloazañ, hag al lostger kevrennek -adenn (diwar -ad hag -enn).

Anv-kadarn

gloazadenn /ɡlwaˈzɑːdɛn/ benel (liester : gloazadennoù)

1. Gloaz .
   • Goude koan, evel en nozioù a-raok, e pignas Gwenn ha Yona d'e gambr evit ober war-dro e c'hloazadenn. — (Jakez Konan, Ur marc'hadour a Vontroulez, Al Liamm, 1981, p. 96.)
2. (A-wechoù) (Rannyezhel) Gweadenn.

Gerioù heñvelster

• gwe

Troioù-lavar

• ober ur c'hloazadenn bennak d'ur reolenn : chom hep he heuliañ (pa vezer boas d'en ober peurvuiañ).

Troidigezhioù

1. galleg : blessure ^(fr) ; entorse ^(fr) (dre skeudenn)