Mont d’an endalc’had

glevfet

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Eus klevfet gant ur c'hemmadur dre vlotaat (k > g).

Furm verb

Kemmadur Furm
hep klevfet
dre vlotaat glevfet
dre c'hwezhañ c'hlevfet
dre galetaat digemm
amreizh digemm

glevfet /Distagadur ?/

  1. Furm kemmet ar verb klevet en eil gour lies an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ (e brezhoneg Treger).
— [...] ; met n'eus forzh a glevfet er gambr-se e-pad an noz, [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/2, Al Liamm, 1985, p. 40.)
Pa glevfet ar Marv o skoiñ war ho tor, da greiznoz, neuze e krenfet, abalamour na ouvezfet ket evit piv e sko. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/4, Al Liamm, 1989, p. 105.)