Mont d’an endalc’had

eren

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Verb

eren /ˈeːrɛn/ verb kreñv eeun (displegadur) (ereet)

  1. Stagañ tra pe zen war-bouez un ere, pe ereoù.
  2. eren an ed medet


Deveradoù

Troidigezhioù