en em gavout

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar ar rannig-emober en em hag ar verb kavout

Open book 01.svg Verb

en em gavout /Distagadur ?/ verb raganv (displegadur)

  1. erruout
  2. (Gant un araogenn lec'hiañ « e, dirak, war,... ») degouezhout en ul lec'h bennak.
  3. (Gant « gant ») Kejañ ouzh unan bennak.
    • Ur rejant kozh, war a gonter, en em gavas un deiz gant unan eus an dud yaouank a yoa bet gantañ er skol. — (Sarmoniou an Aotrou Quere, dastumet ha renket gant an Ao. Jezegou, Kastellin, 1906, p. 43.)
    • Edomp o vont e-biou Sante-Kroaz — e gallek Sainte-Croix, — pa en em gavas ganeomp, war an hent, un den oadet a hanter-kant vloaz, pe war-dro, kamm ha tort he fri, hag ul lagad luch en he benn. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 40, 56.)
    • En em gavout a reas gant ur c'houer o tont eus ar brouskoad gant ur gazeliad aozilh. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 65.)
  4. (Diwar-benn stad an dud) Dont da vezañ.
  5. gant ar verb-skoazell kaout:
    • En em gavet em eus ivez get meur a spontailh. Etrezomp e brezhoneg 1984-1986/26

Troidigezhioù