dizall

Brezhoneg

Gerdarzh

Savet diwar di- ha dall.

Anv-gwan

Derez	Furm
-plaen	dizall
-uheloc'h	dizalloc'h
-uhelañ	dizallañ
-estlammiñ	dizallat

dizall /ˈdiːzal/

1. Ha n'eo ket dall.
2. A wel sklaer.
   • Ar re-se a vez ret bezañ dizall evit ober afer ganto. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 127.)

Deveradoù

• dizallañ

Troidigezhioù

• galleg : (se) clairvoyant ^(fr) , (se) lucide ^(fr)