daoljont

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus taoljont gant ur c'hemmadur dre vlotaat (t > d).

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep taoljont
dre vlotaat daoljont
dre c'hwezhañ zaoljont
dre galetaat digemm
amreizh digemm

daoljont /ˈdɔlʒɔ̃ɲ(t)/

  1. Furm kemmet ar verb teuler pe teurel e trede gour lies an amzer-dremenet strizh, en doare-disklêriañ.
Lazhet e voe ganto hag e gorf a daoljont er mor. — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 28.)
Diwar ar sellad kentañ a daoljont warnañ, e tenne muioc'h d'un arzh eget d'ur c'hrouadur denel : [...]. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 136.)