chik

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont d’ar merdeerezh Mont d’ar c’hlask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Ar ger a vefe bet roet d'ar butun-chik diwar trouz ar chaokat anezhañ. An hevelep orin a zisplegfe ivez ar ster anatomel.
An heñvelster da "cheuc'h" a zeu diwar ar galleg chic (fr) .

Open book 01.svg Anv-kadarn

chik /ˈʃikː/ gourel (liester : chikoù)

  1. (korf.) Elgezh, lodenn izelañ an dremm.
    • "N'on ket!" emezañ etre e chik hag e chouk. — (Kristan Brisson, KANTREADENNOÙ GWENNOLE AN DIVROAD, An Here, 1993, p. 7.)
  2. Butun da chikañ.
    • Prenañ chik. Lonkañ e chik. — (GERIADUR BREZHONEG, An Here, 2001, p. 209.)
  3. (estl.) Termen a zistager pa venner ma roy peoc'h tud all.
    • Chik! Ni a gomzo a gement-se diwezhatoc'h.— (ibid.)
  4. Indu graet gant raz, plastr pe simant a lakaer ouzh ar mogerioù hep e levnaat.
    • Chik an ti.— (ibid.)
  5. Pri raz (pe simant) ha traezh a dalvez da juntañ mein ur voger.

Gerioù heñvelster

Troidigezhioù

Deveradoù

Deveret diwar chik (elgezh)
Deveret diwar chik (buntun)


Open book 01.svg Anv-gwan

chik /ˈʃikː/

  1. hegarat, plijus, sikourus.
    • Hennezh zo ur paotr chik!

Open book 01.svg Adverb

chik /ˈʃikː/

  1. Cheuc'h.
    • Sed unan zo gwisket chik ha cheuc'h!