c'hoari ar c'hartoù

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar ar verb c'hoari, ar ger-mell strizh ar hag an anv-kadarn kartoù.

Troienn verb

c'hoari 'r c'hartoù, pe c'hoari ar c'hartou /Distagadur ?/

1. C'hoari gant kartoù da c'hoari.
   • Êt int d'he gambr gant ann otro,
     Da c'hoari 'n dinz hac ar c'harto. — (Fañch an Uhel, Soniou Breiz-Izel 1, Pariz, 1890, 1971, p. 218.)
   • Deuet ar c'houlz, e koagnjont arre asambles, ha goude em lakajont arre da c'hoari c'hartoù. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/2, Al Liamm, 1985, p. 169.)
   • « C'hoari 'r c'hartou a ri adarre ? » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 169.)
   • Pa vezer o c'hoari ar c'hartou e vez plijadur. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 177.)
   • O c'hoari ar c'hartoù e oant ha me a oa kerc'het da barañ unan. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 396.)

Gerioù heñvelster

• c'hoari 'r c'hartoù
• c'hoari kartoù

Troidigezhioù

• galleg : jouer aux cartes ^(fr)