brezhonegañ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont d’ar merdeerezh Mont d’ar c’hlask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Deveret eus brezhoneg gant -añ.

Open book 01.svg Verb

brezhonegañ /brezɔ̃ˈneːgã/ verb gwan (displegadur)

  1. Komz brezhoneg.
    • Na oueziz ket kana
    Soniou karantez er iez koz,
    Na brezounega deiz ha noz
    Gant Monik pe Tina. — (Loeiz Tiercelin, Breizad er Baradoz, Ar Vro, Mae 1904, p. 31.)
    • Natur ar marc'h eo gwirinal, natur ar Gall, gallegal, natur ar Breton, brezonega. — (Jaffrennou, Tri zra red, Ar Vro niv. 3, 1904, p. 1c.)
    • Brezonega, mont ha dont dre ar parkeier, evel ma rê en e vugaleach ; [...] — (Kaledvoulc'h, Lemenik, skouer ar Varzed, 1914, p. 68.)
    • « Brezhonegañ d'am babigoù ?
      Ya da 'michañs ! Che ! N'on ket nay !
      [...]. »
      — (Añjela Duval, Anjela Duval Eil embannadur reizhet, Mignoned Anjela 2005, p. 417.)

Deveradoù

Troidigezhioù