brezhoneger

Brezhoneg

Etimologiezh

(Anv-kadarn) Deveret eus brezhoneg-, pennrann ar verb brezhonegañ, gant al lostger -er.

(Furm verb) Savet diwar brezhoneg-, pennrann ar verb brezhonegañ, hag an dibenn-ger -er.

Anv-kadarn

	Unander	Liester
Gourel	brezhoneger /brezɔ̃ˈneːgɛr/	brezhonegerien /brezɔ̃neˈgɛrjɛn/ pe brezhonegerion /brezɔ̃neˈgɛrjɔ̃n/
Benel	brezhonegerez /brezɔ̃neˈgeːres/	brezhonegerezed /brezɔ̃negeˈreːzet/

brezhoneger /bre.zɔ̃ˈneː.gɛr/ gourel (liester brezhonegerien, brezhonegerion)

1. Den a gomz brezhoneg.
   • Stad a zo hizio en holl Vrezoned o welout eur Brezon hag eur brezoneger war an dro, [...] — (Arvor niv. 51, 1941, p. 1b.)

Deveradoù

• nevezvrezhoneger

Gerioù kar dre o ster

• brezhonegour

Troidigezhioù

• galleg : bretonnant ^(fr) , brittophone ^(fr)
• saozneg : Breton-speaker ^(en)

Furm verb

Kemmadur	Furm
hep	brezhoneger
dre vlotaat	vrezhoneger
amreizh	vrezhoneger

brezhoneger /bre.zɔ̃ˈneː.gɛr/

1. Furm dic'hour ar verb brezhonegañ en amzer-vremañ an doare-disklêriañ.