plac'h

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask
Ar plac'h e gwenn, Whistler (1862)

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Da geñveriañ gant ar ger caile en iwerzhoneg hag e skoseg, dezhañ ar memes ster. Dont a rafe eus ur ger *pal-ac'h, a seblant bezañ amprestet digant henc'hresianeg Bizantion, παλλαχή, pe digant al latin pellex « serc'h ».[1]

Open book 01.svg Anv-kadarn

plac'h /ˈplax/, /ˈplɑːx/ benel (furm vihanaat plac'hig, liester plac'hed, plac'hezed)

  1. Den yaouank gwregel e reizh, adal e c'hanedigezh betek e eured; paotrez.
  2. Matezh, plac'h yaouank lakaet da labourat e ti tud all.
  3. Den bras, gwregel e reizh.


Deveradoù

Troidigezhioù

Den gwregel e reizh (1)

Den yaouank gwegel e reizh (2)

Matezh (3)

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :