oad

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

(Anv-kadarn) Kar d'ar ger oed e kembraeg. Eus oet e krennvrezhoneg hag en henvrezhoneg, eus ur ger keltiek *aiw-ito-, deveret eus ar bennrann a gaver er gerioù आयुस् āy-us, « buhez, oad », e sañskriteg, *αἰϝ-ών aet da αἰών, « kantved », αἰεί ha αἰέν, « atav », en henc'hresianeg, aev-u-m, aetās (deuet eus *aiv-itāt-s) e latin, huis hag oys e kerneveureg, oes e kembraeg hag áes en heniwerzhoneg, « kantved », áiw-s, « amzer, kantved  » e goteg, ew-ig, « peurbadel », en alamaneg, h.a.[1]
(Furm verb) → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Open book 01.svg Anv-kadarn

oad /ˈwɑːt/ gourel (liester : oadoù)

  1. Amzer aet e-biou abaoe ganedigezh ur boud bev pe krouidigezh un dra bennak.
  2. Oad rekis evit ober un dra bennak.
  3. Kozhni.

Deveradoù

Krennlavarioù

Troidigezhioù

Open book 01.svg Furm verb

oad /ˈwɑːt/

  1. Furm dic'hour ar verb bezañ en amzer-dremenet ledan an doare-disklêriañ.
    • Dre eno e oad kouezhet a-daol war ar veleien. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 177.)
    • [...] : a-wechoù, gant an avel yen ha yud a c'hwezhe dre ar gwez, e teue betek ennañ klemmoù ar re oad o peurlazhañ, ha youc'herezh ar soudarded disakret... — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 39.)
    • Ha ne oad ket evit tennañ netra all deus e benn. — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 36.)

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :