gad

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (gat).
Anavezet evel anv-tiegezh : Gad.

Open book 01.svg Anv-kadarn

Ur c'had. (1)

gad /ɡɑːt/ benel (liester gedon)

  1. (Loenoniezh) : Bronneg krigner (Lepus capensis) kar d'ar c'honikl. Gallout a ra redek buan ha lammat pell.
    • Evel ar c'had er radeneg ne gousk morse 'met hanter. — (Prosper Proux, Son ar merc’hetaer.)
    • Anzav fraezh din ez poa teir c’had da zigas a-berzh va mignon. — (Klaoda ar Prad, Marvailhou ar Vretoned e-tal an tan, Sant-Brieg, 1907, p. 99.)
    • Ac'hanta, al lizher em eus lennet bremaik dirazout a gomz a teir c'had. — (Klaoda ar Prad, An teir c'had ; Ar mevel laer, Ti-moulerezh Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1908, p. 14.)
    • Arsa ! Yann-gozh, n'eo ket moan a-walc'h en taol-mañ ho fri evit dizoleiñ trev ar c'had... — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 91.)
    • Evit pakañ louarn pe c'had
      Sevel abredik a zo mat.
      — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 113.)
  2. Merc'hetaer.

Gerioù heñvelster

Deveradoù

Troioù-lavar

Krennlavarioù

Troidigezhioù

loen
merc'hetaer

Noia 64 apps xeyes.png Gwelet ivez

  • Ar pennad « gad » e-barzh Wikipedia Pennad war Wikipedia