mervel

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Deveret eus « marv ».[1]

Open book 01.svg Verb

mervel /ˈmɛrvɛl/ verb gwan (anv-gwan-verb : marvet) (displegadur)

  1. Paouez a vevañ, dont da vezañ marv
  2. mervel gant udb, gant an anoued, ar glac'har, gant ar vezh, an naon, ar boan-spered, ar riv, :
    • A-benn neuze e oan prest da vervel gant ar sec’hed, TBP 2/459
    • Me a vije marvet gant ar vezh. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 192.)
    • Marvet int o-daou gant ar boan-spered — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 422.)

Gerioù heñvelster

Gerioù enepster

Gerioù kevrennek

Krennlavarioù

  • Mervel zo ret,
    Dimeziñ n'eo ket

Troidigezhioù

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :