mervel
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
Verb
mervel /mɛr.vɛl/ verb gwan (displegadur)
- Paouez a vevañ, dont da vezañ marv.
- N’eo ket ret kemer kement-se a boan evit-kelo bevañ ha mervel en deus an den d’ober war an douar. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 45, 136, 249.)
- N'eo ket ar mervel ar gwashañ. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 1, p. 9.)
- Marvet ez eus ur gazeg e Penn-Tre. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 36.)
Gerioù heñvelster
- lipat e loa, gwelout lipat, loa
- mont d'e boull, gwelout poull
Gerioù enepster
Deveradoù
Krennlavar
- Mervel zo ret, Dimeziñ n'eo ket.
Troidigezhioù
|
|
Daveoù
Roll an daveoù :