dal
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Eus dalc'h.
Furm verb
dal /ˈdɑːl/ (eil gour lies : dalit)
- Furm berraet ar verb delc'her en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.
- Dal, furlukin ganet, da gentañ ur skouarnad. — (Fañch an Uhel, Sainte Tryphine et le Roi Arthur, Presses Universitaires de Rennes, Terre de Brume, 2002, p. 438.)
- Dal, kemer ur banne evit ma savi gwelloc'h da seulioù. — (Klaoda ar Prad, An teir c'had ; Ar mevel laer, Ti-moulerezh Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1908, p. 3.)
- Dal, paotr, setu aze ar pae evit da labour ha gwerzh-butun ouzhpenn. — (Klaoda ar Prad, An teir c'had ; Ar mevel laer, Ti-moulerezh Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1908, p. 11-12.)