yariñ

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar an anv-kadarn yar hag al lostger -iñ.

Verb

yariñ /ˈjɑːrĩ/ verb gwan (anv-gwan-verb : yaret) (displegadur)

1. Kluchañ evel ur yar
   • <skouer.>
2. Koll e anaoudegezh ; fatañ, semplañ
   • <skouer.>
3. kodianañ , plegañ da unan bennak.
   • yarañ gant unan bennak

Stummoù all

• yarañ

Troioù-lavar

• chom da yariñ
• lezel unan bennak da yariñ : lezel unan bennak da ziskuizhañ

Notenn

• http://devri.bzh/dictionnaire/y/yaran-yarin/

Troidigezhioù

1. galleg : s'accroupir comme une poule ^(fr) ; s'évanouir ^(fr)