vanke
Brezhoneg
Etimologiezh
- Eus manke gant ur c'hemmadur dre vlotaat (m → v).
Furm verb
| Kemmadur | Furm |
| hep | manke |
| dre vlotaat | vanke |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | vanke |
vanke /ˈvãŋ.ke/
- Furm kemmet ar verb mankout e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.
- Ni, her gouzout a rit, ne vanke ket a galon deomp kennebeut. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 220.)
