tachañ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar an anv-kadarn tach hag al lostger -añ.

Open book 01.svg Verb

tachañ /ˈtaʃã/ verb kreñv eeun (displegadur)

  1. Sankañ tachoù en un dra bennak.
    • Poent eo din tachañ ma botoù. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 499.)
    • En darn a veze c'hoazh implijet da di-annez e oa kuzhet ar mogerioù, damstanket ar prenester gant iliav ha plant gouez, hag ar gwerennoù torret a oa bet tachet tammoù plenk ha paper en o lec'h. — (Roparz Hemon, Mari Vorgan, Al Liamm, 1962, eil emb. 1975, p. 82.)
    • Koulskoude n'oa ket tachet golo an arched evel ma vez graet war ar re varv. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 31.)
    • Bez' e oa ivez en e di ur groaz, hag ur pikol hini gant un Aotrou Doue tachet warni evel m'eo dleet, ... — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 22.)
    • Krenañ a rae an douar dindan o solioù tachet mat ha houarnet, ... — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 26.)

Deveradoù

Troioù-lavar

Krennlavaroù

Troidigezhioù