suto

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar sut-, pennrann ar verb sutal, hag an dibenn-ger -o

Furm verb

suto /ˈsỹtːo/

  1. Furm ar verb sutal e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ

Gerioù heñvelster

Troidigezhioù