surtuto

Esperanteg

Gerdarzh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Anv-kadarn

	unander	liester
nominativ	surtuto	surtutoj
akuzativ	surtuton	surtutojn

surtuto /sur.ˈtu.tɔ/

1. Chupenn hir, mantel dreist.