pegañ
Neuz
Brezhoneg
- Savet diwar an anv-kadarn peg hag al lostger -añ.
Verb
pegañ /ˈpeːɡã/ verb kreñv eeun (displegadur)
- Stagañ un dra gant peg.
- Lakaat a reas pegañ en holl ostalerioù ha tavarnioù ar rann-vro skritelloù bras ma lenned warno kement-mañ : ... — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 33.)
- Gra eun tamm yod tano da bega ar paper-ze. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 399.)
- Loeiza a begas ar golo, a begas an timbr warnañ, ... — (Roparz Hemon, Ho kervel a rin en noz ha marvailhoù all, Al Liamm, 1970, p. 28.)
- Stagañ un dra bennak ouzh un dra bennak
- Ma ! a-viskoazh e pegas an dienez ouzhin evel greun louzaouenn an tign ouzh gloan an deñved, ... — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 74.)
- Peget eo ar patatez ouz ar gaoter. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 399.)
pegañ /ˈpeːɡã/ verb kreñv dieeun (displegadur)