paro

Brezhoneg

Gerdarzh

Eus parañ hag -o.

Furm verb

paro /ˈpɑːro/

1. trede gour unan amzer-da-zont ar verb parañ.
   • Ma daouarn a zalho da zibeilluski bremañ pa baro an heol warno. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 395, 401.)

Gerioù damheñvelson

• karo
• tarv
• marv
• laro
• barv
• garv
• faro

Esperanteg

Gerdarzh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Anv-kadarn

	unander	liester
nominativ	paro	paroj
akuzativ	paron	parojn

paro /ˈpa.rɔ/

1. Re, koublad.

Spagnoleg

Gerdarzh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Anv-kadarn

paro /ˈpa.ɾo/

1. Arsav
2. Dilabour.
3. Furm eus ar verb parar.