dalc'ho

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar dalc'h-, pennrann ar verb delc'her pe derc'hel, hag an dibenn-ger -o

Open book 01.svg Furm verb

dalc'ho /ˈdalxo/

  1. Furm ar verb delc'her/derc'hel e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
"[...]. Ar goulou a zo er vilin a dalc'ho ac'hanout war da hent. Nozvezh vat ha chañs !" — (Anatol ar Braz, lakaet e brezhoneg gant Erwan ar Moal, Mojenn an Ankou, Mouladurioù Hor Yezh, 1986, p. 98.)
Ma daouarn a zalho da zibeilluski bremañ pa baro an heol warno. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 395, 401.)
— [...]. Ro ar fleüt neuze da Hermione, ma talc'ho da seniñ, panevet-se e tihuno ar c'hi. — (J.K. Rowling, lakaet e brezhoneg gant Mark Kerrain, Harry Potter ha Maen ar Furien, An Amzer embanner, 2012, p. 285.)

Gerioù kevrennek

Krennlavarioù

  • An hini a zalc'ho an askorn
    A yelo ar c'hi war-lerc'h e zorn.

Troidigezhioù