padal
Brezhoneg
 |
|
Gerdarzh
- → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ) .
Adverb
padal /paˈdɑːl/
- E gwirionez.
- Ne oa en hor bourzh nemet daouzek pezh-kanol, padal o devoa triwec'h en o hini. — (Daniel Defoe, lakaet e brezhoneg gant Yeun ar Gow, Abrobin, Al Liamm, 1964, p. 9.)
- Ar glav a c'hlebas o foultr hag a viras outo da dennañ war ar soudarded hugunot, boazet da vrezeliñ hag a stourme outo war varc'h, padal emede Pleibeniz holl war droad. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 227.)
- Padal, goude studi an enderv, ar breur Alano a voe kemennet dezhañ, war un dro gant un nebeut kloer all, mont d'ar menez, da zourañ, kerkent ha kuzhet an heol, ar gwezigoù pin nevez-plantet, hag a oa o kinnig krazañ gant ar sec'hor. — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 77.)
- - .... Va hini kozh-me - Doue d'e bardono ! - a oa ken diskredik all ha padal, warlene, un nebeut sizhunioù a-raok m'eo chomet da vat war e wele, en deus bet ur c'horfad spont, dre un nozvezh c'hoañv, p'edo war e zistro d'ar gêr eus Roc'hoù Bras. ... — (Abeozen, Pirc'hirin Kala-Goañv, Al Liamm, eil emb. 1986, p. 126.)
- - Ha padal, ur studier yaouank en deus bet kavet roud eus ar gêr-se... — (Goulc'han Kervella, Brezel ar Rigadell, Al Liamm, 1994, p. 186.)
- Padal e sante un tamm fiker o tonet dezhañ en e gostez kleiz. — (Jakez Konan, Lannevern e kañv ha danevelloù all, Al Liamm, 1980, p. 63.)
- Padal, pet ha pet gwech n'en devoa ket lavaret din : ... — (Jarl Priel, Va Buhez e Rusia, Al Liamm, 1955, p. 15.)
- — « Padal ur vamm », eme Job, « a gred gwall alies gaou bras ha gaou bihan he mab. » — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 72.)
- padal ma: stagell-isurzhiañ