muriañ
Neuz
Brezhoneg
- Savet diwar an anv-kadarn mur hag al lostger -iañ.
- Meneget er C'hatholicon evel muryaff (1499)[1][2].
Verb
| Kemmadur | Furm |
| hep | muriañ |
| dre vlotaat | vuriañ |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | vuriañ |
muriañ /ˈmy.rjã/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : muriet) (displegadur)
- → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)
.
Stummoù rannyezhel
Gerioù enepster
Roll an daveoù :
- ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499
- ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Le Chasse-Marée, Douarnenez, 2003, pajenn 528a