mastare

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar mastar-, pennrann ar verb mastarañ pe mastariñ, hag an dibenn-ger -e.

Furm verb

Kemmadur	Furm
hep	mastare
dre vlotaat	vastare
dre c'hwezhañ	digemm
dre galetaat	digemm
amreizh	vastare

mastare /mas.ˈtɑː.re/

1. Furm ar verb mastarañ/mastariñ e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.

• Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a, da skouer) :

Marmiadoaz, daoust d'ar gwad ha d'ar fankigell a vastare e laonenn, a lintre en teñvalder e-giz ur skarbouklenn. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 81.)

Troidigezhioù

• galleg : (elle)/(il) salissait ^(fr) , souillait ^(fr)