kolo

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Kavet e krennvrezhoneg coloff (1249)[1].
Da geñveriañ gant cuelmo « plouz, kolo » e leoneg spagnol ha colmena « koloenn (d.l.e. ruskad) » e spagnoleg.
Deuet eus un anv-kadarn keltiek *kolmos, a rafe dont d'e dro ur wrizienn indezeuropek *ḱólh₂-mo, da dostaat ouzh culmus « soul » e latin, halm « kalavr » e nederlandeg, sal̃ms « kolo » e lituaneg, słoma « kolo » e poloneg ha kulmäṃts- « korz, broen » e tokhareg A[2].

Open book 01.svg Anv-kadarn

kolo /koːlo/ gourel strollder, unanderenn koloenn /ko.ˈloː.ɛn/

  1. Plouz.


Gerioù kevrennek

Deveradoù

Krennlavaroù

  • Gant kolo hag amzer
    E teu da eogiñ ar mesper

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :

  • [1] : Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Douarnenez, Le Chasse-Marée, 2003, p. 407.
  • [2] : Michiel de Vaan, Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages, Leyden, Brill, 2010, p. 150.


Esperanteg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Ger savet diwar ar finneg kaula, an italianeg collo, al latin collum, ar spagnoleg cuello, hag al lostger -o a dalvez da sevel an anvioù-kadarn.

Open book 01.svg Anv-kadarn

Troad unander liester
nominativ kolo koloj
akuzativ kolon kolojn

kolo /ˈkɔ.lɔ/

  1. Gouzoug.

Deveradoù