kolo

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Da geñveriañ gant ar c'hembraeg calaf. Eus an henvrezhoneg calam-enn-ou (liester), a zeufe eus ur ger keltiek *kalam-on-. Gwelet ivez an henc'hresianeg ϰάλαμ-ο-ς, « korz », al latin calamus (amprestet digant an henc'hresianeg) ha culmus « soul », an henuhelalamaneg halm memes ster, h.a.[1]

Open book 01.svg Anv-kadarn

kolo /koːlo/ strollder, unanderenn koloenn /ko.ˈloː.ɛn/

  1. Plouz.
    • Kempennet ez eus evito, e Landerne, ur c'hraouiad kolo ha boued eus an dibab. — (Brogarour, Onenn, 1936, p. 52.)
    • Ur skudellad soubenn domm d'e goan hag ur vriad kolo da ober e wele e kraou ar c'hezeg. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 36.)

Gerioù kevrennek

Deveradoù

Krennlavaroù

  • Gant kolo hag amzer
    E teu da eogiñ ar mesper

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :


Esperanteg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Ger savet diwar ar finneg kaula, an italianeg collo, al latin collum, ar spagnoleg cuello, hag al lostger -o a dalvez da sevel an anvioù-kadarn.

Open book 01.svg Anv-kadarn

Troad unander liester
nominativ kolo koloj
akuzativ kolon kolojn

kolo /ˈkɔ.lɔ/

  1. Gouzoug.

Deveradoù