itron

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont d’ar merdeerezh Mont d’ar c’hlask
Eilstummoù tipografek Gwelet ivez : Itron


Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus an anv henvrezhonek eltroguen (mamm-gaer).
E krennvrezhoneg: itronn[1].
E kembraeg elltrewyn , e kerneveureg altrewen.
Diwar *altr-awon- (tad-mager) (→ aotrou).

Open book 01.svg Anv-kadarn

itron benel /i'trõ:n/ (liester itronezed)

  1. Maouez eus an noblañs, gwreg un aotrou.
  2. Maouez en em zalc'h evel un den eus an noblañs
    Honnezh zo un itron !
  3. Maouez, plac'h dimezet, bet dimezet pe en oad da vezañ dimezet.

Gerioù heñvelster

Gerioù enepster