ilin

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Kavet en henvrezhoneg (olin).
Meneget er C'hatolikon (elin).
Da geñveriañ gant ar gerioù elin en kembraeg ha kerneveureg, uillinn en iwerzhoneg.
Deuet eus ur ger keltiek *olīnā, a zeufe eus ur henstumm indezeuropek *Heh₃l-ḗn,[1] da dostaat ouzh ulna « arvrec'h » en latin, aleina « arvrec'h » en goteg hag ōlénē « ilin » en henc'hresianeg.[2]
Gwelet ivez uilinn-pipe (binioù-ilin en brezhoneg).

Open book 01.svg Anv-kadarn

ilin /ˈiːlin/ gourel (daouder daouilin)

  1. (Korfadurezh) Tu diavaez pleg ar vrec'h.

Stumm all

Deveradoù

Gerioù kevrennek

Troidigezhioù

Noia 64 apps xeyes.png Gwelet ivez

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :

  • [1] : Guus Kroonen, Etymological Dictionary of Proto-Germanic, Leyden, Brill, 2013, p. 22.
  • [2] : Ranko Matasović, Etymological Dictionary of Proto-Celtic, Leyden, Brill, 2009, p. 297-98.