gwelfe
Brezhoneg
Etimologiezh
Furm verb
| Kemmadur | Furm |
| hep | gwelfe |
| dre vlotaat | welfe |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | kwelfe |
| amreizh | welfe |
gwelfe /ˈɡɥel.fe/
- Furm ar verb gwelet/gwelout e trede gour unan an amzer c'hallus, en doare-divizout.
- Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a, da skouer) :
- « Va merc'h a zo dall. Me 'garfe e welfe sklaer. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 162.)