glorus

Brezhoneg

Gerdarzh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Anv-gwan

Derez	Furm
-plaen	glorus
-uheloc'h	glorusoc'h
-uhelañ	glorusañ
-estlammiñ	glorusat

glorus /ˈɡloːrys/ (furm vihanaat : gloruzik).

1. Lorc'hus
   • Beteg-henn, ne oa anavezet nemed evel eur politikacher ken nuill evel ma 'z eo gloruz, [...] — (Fanch, Ar Gall hag ar Gal, Ar Bobl, 2l bloavezh, niv. 48, 1905, p. 2c.)
   • Bez' a zo (Bez' ez eus) tud, pa hallont skrapad o revr o-unan, a vez gloruz. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 443.)

Krennlavaroù

• N'heller ket bezañ gloruz ha kurïuz. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 315.)

Troidigezhioù

• galleg : orgueilleux ^(fr)
• galleg : présomptueux ^(fr)