erc'h

Brezhoneg

Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (erch).

Da geñveriañ gant ar gerioù eira, eiry en kembraeg, ergh en kerneveureg, argios en galianeg.

dindan an erc'h... 

Pa vez erc'h war an douar, ne vez na tomm na klouar.]]

Anv-kadarn

erc'h /ˈɛrx/ strollder, unanderenn erc'henn

1. Dour skornet a gouezh eus ar c'houmoul e stumm malzennoù.
   • ..., pegen kalonek e vezent dindan erc'h ha skorn, ... — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 31.)
   • Diouzh ar goañv, pa veze ar yar wenn o tispluañ, e raemp boulioù erc'h d'en em gannañ ha riskladennoù war ar c'hler. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 218.)
2. (A-wechoù) Blev gwenn
   • Edo merc’h Lan gant son « Ar Jikolodenn », pa zeuas en ti eun denig bihan daoubleget dindan samm e vloaveziou, lakaet d’ezañ ganto eur gurunenn erc’h en dro d’e benn. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 70.)

Gerioù heñvelster

• kaoc'h aelez (fentus)

Deveradoù

• erc'heg
• erc'hek
• erc'henn

• erc'hiñ
• erc'hskorn
• erc'hus

Gerioù kevrennek

• boued-erc'h
• dierc'h
• dierc'hañ
• dierc'her

• dourerc'h
• erc'h-teuz
• gwenn-erc'h
• krazerc'h
• souberc'h
• teuzerc'h

Troioù-lavar

• ober erc'h
• gwennoc'h eget an erc'h
• gwenn evel an erc'h
• kaer evel an erc'h
• yen evel an erc'h

Krennlavar

1. • Pa vez erc'h war an douar ne vez na tomm na klouar.

Troidigezhioù

• alamaneg : Schnee ^(de)
• esperanteg : neĝo ^(eo)
• galleg : neige ^(fr)

• kembraeg : eira ^(cy)
• kerneveureg : ergh ^(kw)
• saozneg : snow ^(en)