er gêr

Brezhoneg

Gwelet ivez : kêr

Etimologiezh

Savet gant er ha kêr.

Troienn adverb

er gêr /ɛr'gɛ:r/

Gour	Furm
U1	em c'hêr
U2	ez kêr
U3g	en e gêr
U3b	en he c'hêr
L1	en hor c'hêr en hon c'hêr
L2	en ho kêr
L3	en o c'hêr
D

1. Bezañ, chom, degouezhout, erruout, en em gavout er gêr.
   • [...] hag o zad, deuet da vezañ kozh, a chome er gêr. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 223.)
   • P'en em gavas adarre er gêr, emede an oad da fortuniañ. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 9.)
   • Grit evel er gêr.
   • hini graet er gêr :
   • A bep sort lïen a vez : hini prenañ hag hini graet er gêr. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 133.)

Troioù-lavar

• bezañ er gêr
• bezañ e voc'h bihan er gêr
• chom er gêr

Pennadoù kar

• en ho kêr
• d'ar gêr

Divinadelloù

• Petra a ya e kêr hag a lez e doull er gêr ? - An alc'hwez. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 331.)