en diwezh

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar an araogenn en hag an anv-kadarn diwezh.

Troienn adverb

en diwezh /Distagadur ?/

1. a-benn ar fin.
   • Pan o addigoras en diwezh e welas tri flad, teir bolenn, ur podad-sukr hag ur voutailhad win en he c'hichen. — (Jakez Konan, NOZ AR PELLGENT, Al Liamm niv. 65, Du-Kerzu 1957, p. 14.)

Gerioù heñvelster

• a-benn an diwezh
• d'an diwezh
• erfin
• erziwezh

Troidigezhioù

• galleg : enfin ^(fr)
• saozneg : finally ^(en)
• spagnoleg : finalmente ^(es)