disteiñ

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet gant dis- ha teiñ.

Verb

disteiñ (disto)

1. Disteiñ un ti : tennañ an doenn zo warnañ.
   • Pa vo distoet an ti ... — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 183.)
2. Koll blev, dont da vout moal.

Krennlavar

• Kozh ti ma tisto.